• Untitled-1
  • Untitled-2
  • Untitled-3
  • Untitled-4
  • Untitled-5
  • Untitled-6
  • Untitled-7
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)
تام-تام

تام-تام یک آلت موسیقی کوبه‌ای است که از آن در ارکستر موسیقی کلاسیک استفاده می‌شود.

نام این ساز در زبان چینی آن ;Gong که به معنای سنجی است که به وسیله یک چکش به صدا در می‌آید. این ساز در اواخر قرن بیستم به ارکستر موسیقی غربی وارد شد.

تام-تام عبارت است از یک یا چند قرص بزرگ مسی- مانند سینی های غذا که هر یک از پایه معینی آویزان است.

تام تام را به میله چوبی شبیه به آنچه برای طبل بزرگ به کار می رود، می نوازد. صدای آن بسیار با قدرت و نافذ است و کم و بیش ایجاد رعب و وحشت می کند.

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)
جفه

جفه نام گونه‌ای از دهل است که در موسیقی بومی ناحیه جنوب ایران و بویژه در گونهٔ از موسیقی به نام لیوا استفاده می‌شود. این نوع موسیقی بیشتر در مراسم شادی و سرور اجرا شده و با آن رقص فردی و جمعی با ضرباهنگ‌های خاص اجرا می‌گردد.

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)
ماراکاس

ماراکاس (جغجغه)(به اسپانیایی: Maracas) نام سازیست که به گفته‌ای ریشه آن از سرخ‌پوستان آمریکا است.

در برخی قبایل، از جغجغه در مراسمی برای دعای باران استفاده می‌شده‌است.در برخی قبایل دیگر و به ویژه در میان قبایل با اعتقادات شمن‌باوری، از جغجغه برای احضار روح نیاکان کمک گرفته می‌شده است.

در برخی قبایل، جغجغه یکی از دارایی‌های پرارزش رؤسای قبیله به شمار می‌آمده.

این ساز در حال حاضر یکی از سازهای کوبه‌ای در موسیقی کلاسیک غربی محسوب می‌گردد.

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)
تیمپانی

تیمپانی سازی از رده سازهای کوبه‌ای و گونه‌ای طبل بزرگ است که از کاسه بزرگی (معمولاً از مس) و رویه‌ای از پوست حیوان یا پلاستیک ساخته می‌شود و آن را با چوب‌های طبل مخصوص تیمپانی می‌نوازند. به طبل‌های دوتایی یا پنج تایی در کنار هم نواخته می شوند. این طبل برای اولین بار در قرن ۱۷ همراه با ترومپت به عنوان اولین حضور طبل در ارکستر سمفونی نواخته شد. و در ارکسترهای سمفونیک از میانه قرن نوزدهم رایج شد. یکی از ویژگی‌های آن کوک‌پذیری است. برای کوک آن پوست رویش کشیده و توسط پیچ‌های تنظیم کننده یا پدال کوک می‌شود.

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

سِنج نوعی ساز ضربی به شکل دو صفحهٔ برنجی گرد است که معمولاً صدای آن را کوبیدن به هم در می‌آورند.

سنج عبارت از یک صفحه برنجی و فلزی مدور با قطرهای مختلف بین ۲۰ تا ۶۰ سانتیمتر و معمولاً وسط سمت بیرونی سنج برای نگهداشتن آن بکار می‌رود است. صدای سنج‌ها بسته به خاصیت آنها تفاوت می‌کند. این خاصیت‌ها عبارتند از:

  • قطر سنج
  • ضخامت سنج
  • شکل سنج
  • آلیاز و جنس فلزی که در ساختن سنج بکار رفته است.