• Untitled-1
  • Untitled-2
  • Untitled-3
  • Untitled-4
  • Untitled-5
  • Untitled-6
  • Untitled-7
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)
1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 3.17 (3 Votes)

قره نی سازی انتقالی است و باید گفت انواع مختلفی از این ساز ساخته شده که هر یک با فاصله ای دیگر، انتقالی هست. ما در اینجا از قره نی سی بمل که رایج ترین نوع قره نی است گفتگو می کنیم.
قره نی از دسته سازهای یک زبانه ای است و متشکل است از یک لوله استوانه ای که انتهای آن کمی مخروطی شده است.
در انتهای بالای ساز، تکیه گاهی مانند منقار، از جنس چوب، کائوچو یا پلاستیک تعبیه شده، که از یک سوی ان تقریبا صاف و سوی دیگر سطحی منحنی است و در سوی صاف آن تیغه ای نئی بر منقار تکیه کرده است( زبانه)
این قسمت را مجموعا دهانی می نامند که در موقع نواختن کاملا در دهان( و احیاناما بین دندانها ) قرار می گیرد. علاوه بر دهانی قسمت های دیگر نبز در این ساز به نظر می رسند که همگی می توانند از هم جدا شوند.
تعداد کلیدها و سوراخ های قره نی، بسیار بیشتر از کلیدها و سوراخ های فلوت و به همین دلیل انگشت گذاری این ساز مشکل تر از فلوت است.
وسعت صدای قره نی از سازهای بادی دیگر نسبتا بیشتر است.
قره نی باس یا باس کلارینت:
این ساز با همان اصول انگشت گذاری قره نی معمولی، یک اکتاو بم تر از آن صدا می دهد. بر خلاف کلارینت معمولی متشکل از لوله مستقیم در سراسر طول خود نیست، 
بلکه در قسمت دهانی و انتهای تحتانی ساز خمیدگی هائی دارد، قسمت دهانی از قمیش (زبانه)، تکیه گاه قمیش و لوله ای که دوبار خمیده شده است و به سر لوله اصلی ساز می رسد تشکیل شده است و در قسمت انتهای تحتانی، لوله اصلی به طرف بالا برگشته و مانند انتهای شیپور کمی گشادتر شده است.
این ساز نیز از دسته سازهای انتقالی است و مانند کلارینت در دو نوع سیستم انتقالی سی بمل و لا ساخته شده است. 
در کلارینت باس سی بمل گاه یک عدد کلید اضافی برای ایجاد صدائی نیم پرده بم تر تعبیه شده است.
تعریف فرهنگ لغات :
کلارینت: از سازهای بادی چوبی بیشتر از جنس آبنوس و اخیرا فلز، دارای زبانه ای ساده، لوله ای استوانه ای و انتهای شیپوری. بر روی سطح لوله، کلیدهای بسیاری تعبیه شده است. بافت کلیدها بر روی کلارینت به دو علت پیچیده تر و کامل تر از سیستم کلید بندی در اوبوا است: 
1. به دلایل آکوستیکی
2. به علت جدیدتر بودن این ساز نسبت به اوبوا
به همین دلیل صدای کلارینت از نظر رنگ طنین با اوبوا تفاوت دارد. میدان صدای کلارینت متجاوز از سه اکتاو است.


منبع: سازشناسی پرویز منصوری
فرهنگ تفسیری موسیقی

clarinet

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 4.00 (1 Vote)

هورن یا کر از سازهای بادی چوبی متعلق به خانواده ابوا، دارای زبانه ای مضاعف و لوله استوانه ای که بر روی آن مانند ابوا کلیدهائی تعبیه شده است .انتهای ساز بر خلاف ابوا کوزه ای شکل است.این ساز از نظر رنگ و کیفیت صدا شبیه ترین ساز به سازهای بادی اولیه است.
کرهای کوچکتر دارای سه و کرهای بزرگتر چهار دریچه ای هستند. قسمت دهانی آن قیفی شکل و گودتر از دهانی ترومپت است. انتهای لوله دراز و خمیده آن به ناقوسی خیلی باز ختم می شود.
میدان صدای آن درست یک اکتاو بم تر از ترومپت است.
نت آن با کلید فا و هم با کلید سل نوشته می شود، با کلید فا نت های نوشته شده یک فاصله چهارم بالاتر و نت های نوشته شده با کلید سل یک فاصله پنجم پائین تر صدا می دهد.
کیفیت صدا در کر بسیار نرمتر و پرتر از صدای ترومپت است.
کرانگله سزار فرانک در سال 1889 برای اولین بار این ساز را وارد ارکستر کرد که با این عمل مورد انتقاد فراوان قرار گرفت ولی کار او سبب شد که این ساز به سازهای ارکستر سنفونیک افزوده گردد.
کر یا هورن در زبانهای اروپائی به معنای شاخ است. و این وجه تسمیه به این جهت است که بشر اولیه به منظور حاصل کردن اصواتی کم و بیش به اصوات سازهای برنجی از شاخ حیوانات استفاده می کرده است.

منبع: سازشناسی پرویز منصوری 
فرهنگ تفسیری موسیقیhorn

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

از ادوات بسیار ساده و قدیمی موسیقی است که بعد از حنجره انسانی آن را قدیمی ترین و طبیعی ترین اسباب موسیقی دانسته اند و انواع گوناگونی داشته است مانند: نی، قره نی، نی مضاعف، نی زبانه دار، نی انبان، نای سفید که بر آنها سوراخهایی تعبیه می کردند و کوتاه یا بلند بوده، و چنانکه معروف و معروف است شش سوراخ بر یک طرف، و یک سوراخ بر طرف دیگر نزدیک به انتهای نای داشته است و شاید به مناسبت هفت سوراخ آن را نی هفت بند می گویند.

منبع: تاریخ موسیقی ایرانney

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

سازی است متشکل از یک لوله استوانه ای از جنس نی که سراسر طول آن از هفت بند و شش گره تشکیل شده است ( به این دلیل این ساز را نی هفت بند نیز می گویند)
نی به قطرهای متفاوت از 5/1 تا 3 سانتی متر و طولهای مختلف حدود 30 تا 70 سانتی متر ساخته شده، در تمام آنها، روی لوله کمی در قسمت پائین 5 سوراخ در طرف جلو و یک سوراخ در قسمت عقب قرار گرفته، و در یک یا دو انتهای نی روکشی برنجی با طولی کوتاه لوله نئی را پوشانده است، و لبه لوله در قسمت دهانی آنقدر تیز است که من تواند لای دندانها قرار گیرد.
نی از انواع سازهای بی زبانه است.
هوا از طریق نفس نوازنده ار انتهای بالائی به درون فرستاده شده و قسمت اعظم آن از نزدیکترین سوراخ باز خارج می شود.بنابراین باز و بسته شدن سوراخ ها به توسط انگشتان هر دو دست نوازنده، طول هوای مرتعش و طول موج ارتعاش را زیاد و کم کرده و در نتیجه صوت زیر و بم مي شود.
این ساز را نمی توان کوک کرد.
یعنی کوک آنرا چنانکه در سازهای زهی با پیچاندن گوشی ها میسر است نمی توان تغییر داد. بدین نسبت نمی توان آن را با ساز دیگر منطبق کردو از اینرو معمولا در نقش تکنوار ظاهر می شود.
گاه اگر چه بسیار به ندرت که بخواهند از صوت نی در همنوازی ارکستر استفاده کنند. ناگزیر نوازنده ساز تعدادی نی را با کوک ها مختلف فراهم کرده و در دسترس خود می گذارد تا در طی همنوازی یا همراهی صدای خواننده به تناسب موقع از یکی از نی ها استفاده کند.
وسعت صدای نی حدود دو اکتاو و نیم است، ولی میدان صدا یا کوک در سازهای مختلف تفاوت می کند. 
اجرای اصوات در اکتاوهای بالاتر به وسیله فشار هوا عملی است. به عبارت دیگر با دوبرابر کردن فشار صداهای حاصله یک اکتاو زیر می شود و باید دانست که هر نی فاقد
یکی دو صدا است.
نی از دسته سازهای محلی است و تغریبا در تمام نقاط ایران معمول است. نوازندگان محلی با ابتکاری سنتی تا اندازه ای از قطع شدن صدای ساز هنگام تازه کردن نفس جلوگیری می کنند.
توضیح آنکه در حین نواختن، هوا را از بینی به ریه و نیز به لپ ها داخل کرده ذخیره می کنند و این هوا را به تدریج به درون لوله می فرستند.
نی کامل دارای هفت سوراخ است و معمولا آن را هفت بند می گویند. عدد هفت یکی از اعداد مقدس بابلیهاست و نزد قدما عدد کامل بوده است.
بابلیها به علم نجوم اهمیت بسیار می دادند، علوم آنها با اعقاید دینی آمیخته بود و تصور می کردند عطارد، زهره، مریخ، مشتری، زحل و آفتاب و ماه از مظاهر خدایانند، و از هفت روز هفته هر روز را به ستایش یکی از خدایان اختصاص داده بودند.
منبع: سازشناسی پرویز منصوری
تاریخ موسیقی ایران

ney2

1 1 1 1 1 1 1 1 1 1 Rating 0.00 (0 Votes)

از ادوات بسیار ساده و قدیمی موسیقی است که بعد از حنجره انسانی آن را قدیمی ترین و طبیعی ترین اسباب موسیقی دانسته اند و انواع گوناگونی داشته است مانند: نی، قره نی، نی مضاعف، نی زبانه دار، نی انبان، نای سفید که بر آنها سوراخهایی تعبیه می کردند و کوتاه یا بلند بوده، و چنانکه معروف و معروف است شش سوراخ بر یک طرف، و یک سوراخ بر طرف دیگر نزدیک به انتهای نای داشته است و شاید به مناسبت هفت سوراخ آن را نی هفت بند می گویند.

منبع: تاریخ موسیقی ایرانney